" فهمیدن " و " اندیشیدن " نیست.

اما دوست داشتن ، در اوج معراجش ، از سرحد عقل فراتر

می رود و فهمیدن و اندیشیدن را نیز از زمین بلند می کند

 و با خود به قله اشراق می برد.عشق زیباییهای دلخواه را

در دوست می آفریند و دوست داشتن زیباییهای دلخواه را

در " دوست " می بیند و می یابد.

عشق یک فریب بزرگ و قوی است و دوست داشتن یک صداقت

 راستین صمیمی ، بی انتها و مطلق.

عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن.

عشق بینایی را می گیرد و دوست داشتن می دهد

لحظاتی را گذراندیم تا به خوشبختی برسیم.
اما دریغ !
خوشبختی همان لحظاتی بود که گذراندیم...

گفتم آخه عاشق شدم ، گفتی می خوام تنها باشم

گفتم دلم ، گفتی بسوز ، گفتم يه عمری باز هنوز

گفتم پس عمرم چی می شه ، گفتی هدر شد شب و روز

گفتم آخه داغون ميشم ، گفتی به من خوش می گذره

گفتم بيا چشمام به تو ، گفتی آخه کی می خره؟

گفتم منو جنس می ديدی؟ ، گفتی آره بی قيمتی

گفتم يه روز کسی بودم ، با من نکن بی حرمتی

گفتم صدام می ميره باز ، گفتی به درد بسوز بساز

گفتم حالا که پير شدم ، گفتی که از تو سير شدم

گفتم تمنا می کنم ، گفتی می خوام خوردت کنم

گفتم بيا بشکن تنو ، گفتی فراموش کن منو

شک نکن !...باور کن .

باور کن !

شاید قصد آنها تربیت بود .....

یا سرگرمی .....نمیدانم

یک حلقه آتش درست کردند

وعقرب  را میان حلقه کردند

اولش بیتاب چرخید ....چرخید ....

چرخید  ...........حلقه تنگ تر شد .....

ایستاد و با نگاهی که اشک در آن حلقه زده بود  ...........

التماس کرد  اما ...باز هم .....بی فایده بود

آتش جلو آمد داغیش را حس میکرد ...

اما دلش بیشتر از دست  و پاش می سوخت .....

میدانی چرا ؟

شاید میگفت :

من عروسکم !.....من دیوار  شکسته ام !....

ای بابا !  انتقام چی  .... از کی میگیرید 

نه ! دلش از این سوخته بود که نه غریبه

رحم داشت و نه آشنا ... تمام شد ....طاقت نداشت

انتهای دمش را بلند کرد و......

نیش جان را نوش جان کرد .......

چقدر چای تلخ ......؟

حرف آخرش ......من شما را بخشیدم ......

اماشما...... خود را میتوانید  ببخشید .......

باور نمیکردند ....بله هنوز هم باور نمیکردند !...

یکی میگفت :ما نمی خواستیم این طوری بشه !......

یکی دیگه می گفت :...آتش هنوز با او خیلی فا صله داشت

 اما آن .... کم طاقت بود .راست میگفتند ؟آن کم طاقت بود ؟!..........

 آرزوش فقط این بود که کنار تو از یک کوه بالا برد

این جنایت نبود  فقط رشد بود ............

دنيا اين جوريه ديگه: اگه گريه كني ميگن كم آوردي ،

اگه بخندي ميگن ديوونست ، اگه دل ببندي تنهات ميزارن

 اگه عاشق بشي دلتو ميشكنن ، با اين حال بايد لحظه اي

 را گريست ، دمي را خنديد ، ساعتي را دل بست و عمري

 عاشقانه زيست

 

عشق یعنی با تو خواندن از جنون 

   عشق یعنی سوختنها از درون

     عشق یعنی سوختن تا ساختن

    عشق یعنی عقل و دین را باختن 

   عشق یعنی دل تراشیدن ز گل

    عشق یعنی گم شدن در باغ دل 

    عشق یعنی تو ملامت کن مرا

      عشق یعنی می ستایم من تو را 

      عشق یعنی در پی تو در به در 

        عشق یعنی یک بیابان درد سر 

        عشق یعنی با تو آغاز سفر 

          عشق یعنی قلبی آماج خطر 

        

      عشق یعنی تو بران از خود مرا 

          عشق یعنی باز می خوانم تو را                         

          عشق یعنی بگذری از آبرو  

          عشق یعنی کلبه های آرزو                    

       عشق یعنی با تو گشتن هم کلام

        عشق یعنی انتظار یک سلام 

        عشق یعنی دستهایی رو به دوست 

       عشق یعنی مرگ در راهت نکوست 

        عشق یعنی شاخه ای گل در سبد

         عشق یعنی دل سپردن تا ابد 

       عشق یعنی سروهای سربلند

       عشق یعنی خارها هم گل کنند 

       عشق یعنی تو بسوزانی مرا

 

      عشق یعنی سایه بانم من تو را

 

      عشق یعنی بشکنی  مرا 

      عشق یعنی می پرستم من تو را

      عشق یعنی آن نخستین حرفها 

      عشق یعنی در میان برفها 

۱-حرص و طمع

۲- حسادت

۳- شکم پرستی

۴-شهوت

۵-تنبلی

۶- تکبر و غرور

۷- خشم

شب بود شمع بود من بودم و غم

   شب رفت و شمع سوخت و من ماندم و غم

      چون شمع نشستم که بسوزم سر راهت

    چون اشک چکیدم که ببینم رخ ماهت

   بیا بیا که سوختم همیشه به راه تو

 بهشت را فروختم به نیمی از نگاه تو 

راز دل با كس نگفتم چون ندارم محرمي

هر كه را محرم شمردم عاقبت رسوا شدم 

راز دل با آب گفتم تا نگويد با كسي 

عاقبت ورد زبان ماهي دريا شد

  پارسال با او در زیر باران راه می رفتم .امسال راه رفتن

خیلی سخته که عزیزترینت از تو بخواد که فراموشش کنی...

خیلی سخته که سالگرد آشنایی با عشقت رو بدون حضور

خودش جشن بگیری... خیلی سخته که روز تولدت همه

 بهت تبریک بگن جز اونیکه فکر میکنی به خاطرش زنده ای...

 خیلی سخته که غرورت رو بهخاطر یک نفر بشکنی بعد بفهمی

 که دوستت نداره... خیلی سخته که همه چیزت رو به خاطر یک نفر

 از دست بدی اما اون بگه : دیگه نمی خوامت... خیلی سخته رویاهات

 رو با حضور یک نفر به تصویربکشی اما اون بهت بگه :

راه خودت رو از من جدا کن

عمیق ترین درد زندگی مردن نیست

بلکه نداشتن کسی است که الفبای

دوست داشتن را برایت تکرار کند وتو از

 او رسم محبت بیاموزی....

زندگی به مرگ گفت : چرا آمدن تو رفتن من است ؟

 چرا خنده ی تو گریه ی من است ؟ مرگ حرفی نزد!!!

 زندگی دوباره گفت : من با آمدنم خنده می آورم و تو گریه

 من با بودنم زندگی می بخشم و تو نیستی مرگ ساکت بود

 زندگی گفت : رابطه ی من و تو چه احمقانه است !!! زنده کجا

، گور کجا ؟ دخمه کجا ، نور کجا ؟ غصه کجا ، سور کجا ؟

 اما مرگ تنها گوش می داد  زندگی فریاد زد : دیوانه ،

 لااقل بگو چرا محکوم به مرگم ؟؟؟

 و مرگ آرام گفت :

   تا بفهمی که تو و دیوانگی و عشق و حسرت چه بیهوده اید

کاش در دهکده عشق فراوانی بود

کاش اگر گاه کمی لطف به هم میکردیم

مختصر بود ولی ساده و پنهانی بود

روی شفاف ترین خاطره مهمانی بود

کاش دریا کمی از درد خودش کم می کرد

کاش به تشنگی پونه که پاسخ دادیم

رنگ رفتار من و لحن تو انسانی بود

مثل حافظ که پر از معجزه و الهامست

کاش رنگ شب ما هم کمی عرفانی بود

چه قدر شعر نوشتیم برای باران

غافل از آن دل دیوانه که بارانی بود

کاش سهراب نمی رفت به این زودی ها

دل پر از صحبت این شاعر کاشانی بود

کاش دل ها پر افسانه ی نیما می شد

و به یادش همه شب ماه چراغانی بود

کاش اسم همه دخترکان اینجا

نام گلهای پر از شبنم ایرانی بود

کاش چشمان پر از پرسش مردم کمتر

غرق این زندگی سنگی و سیمانی بود

کاش دنیای دل ما شبی از این شبها

غرق هر چیز که می خواهی و می دانی بود

دل اگر رفت شبی کاش دعایی بکنیم

راز این شعر همین مصرع پایانی بود

   دوستی همچون سروی سرسبز

  چهارفصلش همه آراستگی ست

من چه میدانستم

  هیبت باد زمستانی هست

من چه میدانستم

 سبزه می پژ مرد از بی آبی

 سبزه یخ میزند از سردی دی

من چه میدانستم

  دل هرکس دل نیست

 قلب ها از آهن و سنگ

 قلب ها بی خبر از عاطفه اند

ولی ‌آخر کلاسی ها

وان یکی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق می زد

برای آنکه بی خود، های و هو می کرد و با آن شور بی پایان

یک با یک برابر هست

 از میان جمع شاگردان یکی برخاست

تساوی اشتباهی فاحش و محض است

معلم

مات بر جا ماند !

و او پرسید

اگر یک فرد انسان واحد یک بود آیا باز

یک با یک برابر بود  

سکوت مدهوشی بود و سئوالی سخت

معلم خشمگین فریاد زد

آری برابر بود.

و او با پوزخندی گفت

یک اگر با یک برابر بود

نان و مال مفت خواران

یک اگر با یک برابر بود

پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟

 یا که زیر ضربت شلاق له می گشت ؟

یک اگر با یک برابر بود

پس چه کس آزادگان را در قفس می کرد ؟

معلم ناله آسا گفت

بچه ها در جزوه های خویش بنویسید: 

یک با یک برابر نیست

عشق يعني:

خواستن،امانگفتن

عشق يعني:

سوختن،اما ساختن

عشق يعني:

طغيان دل،اما لب فرو بستن

عشق يعني:

با چشم سخن گفتن

وبا حسرت سكوت كردن

عشق يعني:

راز،رازي كه حتي معشوق هم داند

عشق يعني:

خواستن براي دوست

زيستن براي دوست

بودن براي دوست

مردن براي دوست

بي آنكه باشي وبخواهي كه باشي

عشق يعني:

مناجات شبهاي تنهايي

وضو با قطرات اشك گرفتن

عشق يعني:

روزي بي صدا،بارسفربستن ورفتن

عشق يعني:

پرستش،بدون چشمداشت

نيايش،بدون خواهش

ستايش،بي صدا

صداقت،بي ريا

رفاقت،بي جفا

عشق يعني:

چون خورشيد،تابيدن برشبهاي دوست

وچون برف،ذوب شدن برغم هاي دوست

به یادت من گذشتم از هر چه زیبایی است

تمام خاطرات را بردند و چه تنهایی است

میان سایه های سکوت شب های بیداری

کسی انگار می شکند شیشه های قشنگ را به آسانی

به دورت می برند زنجیرهای مردی آسمانی

و چهره ی تو را خط می زنند برای مدتی طولانی

ز یادم پاک نخواهد شد آن شب قشنگ بارانی

که برایم سپرده بودی به فرشته ها پیغامی پنهانی

مرا خیال خام دوریت بین

که ناخواسته فکر می کردم بردندت به زندانی

نمی دانستم فرار تو شاید علت یک شیطانی است

نگو آن شب به چشمان کسی ماندی

و من را خط خطی خواندی و له کردی برایم آن همه عشقو

خطر کردی به چشمان کسی ماندی و از من تو فرار کردی

برایم رفتنت سخت،ولی آسان ولم کردی

و آن شب قلب مرا به آسانیه یک شیشه شکستی

و تو در میان شیشه های قلب من مردی

و من الآن بدونه یادی از خاطره ها ماندم

ولی ای کاش چشمان قشنگی که ربود آن شب تو را از من

به یادش همچنان باشی و باز ای کاش که چشمانی دگر قلب چشمانی که با تو

مانده اند را نشکنند تقدیم به کسی که شکست احساس را پنهانی

حیف اون کسی که دائم عاشقم بود توی رویا

حیف که تو از راه رسیدی اونو دادمش به دریا

حیف قلبم که یه روزی دادمش دستت امانت

حیف اعتماد اون روز

 حیف واژه ی خیانت

تنها امید بودن من است...

بدون تو حرفی برای گفتن نیست به جز یک کلام :

آن هم کلام آخر : خدانگهدار زندگی!

بدون تو جایی برای ماندن نیست و هیچ راهی برای زنده بودن نیست....

چشم به راه تو میباشم در این جاده زندگی ، با پاهای خسته

و دلی پر از امید! وقتی غروب می شود و تو نمی آیی دلم

پر از خون می شود و چشمهایم پر از اشک...

باز به انتظار طلوع و آمدنت مینشینم ، دلم میخواهد آن لحظه

همچو خورشید در آسمان قلبم طلوع کنی ....

ای وای از فردا... و وای از آن روزی که آسمان ابری و دلگرفته باشد ....

آن زمان خورشیدی در آسمان نیست ، و باز باید به انتظارت نشست ....

نشست و گریست با همان دل پر از خون ، با آن پاهای خسته و قلبی

شکسته.... این کلام حرف آخر من است : بدون تو هرگز!

این عشق تو سر پناه آخر من است و این غروب آغاز دلتنگی های من

است .... بدون تو جایی نیست برای ماندن ، بدون تو باید

سفر به آن سوی دنیا کرد.... آری این کلام حرف آخر من است :

بدون تو هرگز!

غمگیــنم وتـنها بـه خـلوت شـبها شکسته دلــم را جــدایی تو

چوشعله لرزان چواتش سوزان شررزده برجان جدایی تو

نه دردامــیدی نه نورنویدی نه صبح سپیدی دراین شـب غم

به جــان زده اذرفـراغ تــودیــگردلـم شده یـکسـرلـبالب درد

عشق توشد چون دام بلا کرده پریشان حال مراچه چاره کنم

دراتـش اهـت دودیده براهـت کــه بـی تواسـیرسـکوت شــبم

بـیا بـه کنارم ببین شــب تارم بیا کــــه دگرجــان بـودزه لبــم

اتشی زدی دردل من به خدا ازبرای دلم شده دردوبلا جدایی تو

نشـــسته براه تــودلـنگران بـهارجـهان بی تـو گــشته خــزان

نه برق امیدی نه نورنویدی نه صبح ســپیدی دراین شب غـــم

به جــان زده اذرفــراغ تودیــگردلــم شده یــکسرلــبالب غــم

شیرین ترین روز زندگیم آشنایی با تو بود

و امروز که وقت جدایی ماست

تلخ ترین روز عمر من است

چقدر دلگیر است غروب سرخ جدایی

تو میروی و من امید دارم که شاید

التماس چشمان مرا ببینی

تو دور میشوی و من باز هم امیدوارم

تو محو می شوی در دریای چشمانم

و با فرو ریختن اشک هایم

تو دیگر نیستی تا ببینی که من شکستم

اغلب عاشق ها میگن: عشق یکبار است .جدایی دشوار است. زندگی

بدون معشوق اجبار است و .... اگر عشق یکبار است چرا معشوق این را

نمی فهمد؟ چرا عشق را زیر پایش له میکند؟ ای کاش.....ای کاش و ای

کاش معشوق این حرف ها را درک میکرد ولی حیف و صد حیف دل معشوقها برای عاشق ها یشان نمی سوزد.

روی موج های اقیانوسی ناآرام خانه داشتم؟؟؟ 

 برای تو که معنای باران را ازناودانها نمی پرسی و هیچگاه با کوهها قهر نمی کنی.

برای تو که پنجره را به خاطر دیدن خورشید دوست داری و به یاسها به خاطراینکه

بوی یاررا دارند احترام می گذاری .

من دررسیدن به تو ازپروانه ها بی پرواترم،پس چرا ازمن می گریزی؟؟؟

چرا برای چشمانم نامه نمی نویسی؟؟؟

چرا دلم را به خانه ات دعوت نمی کنی؟؟؟

من صبح ها قبل ازاینکه آفتاب به کوچه ی ما بیاید،

آن را به پای گنجشکی مهربان می بندم تا به تو برساند.

آیا نامه هایم را می خوانی؟؟؟آیا باورت می شود که من روزی

قطره قطره ات طلاست!

یک کم از طلای خود حراج میکنی؟

عاشقم!با من ازدواج میکنی؟!

اشک گفت:ازدواج اشک و دستمال کاغذی؟

تو چقدر ساده ای؛خوش خیال کاغذی!

توی ازدواج ما تو مچاله میشوی!

چرک میشوی و تکه ای زباله میشوی!

پس برو و بی خیال باش،عاشقی کجاست؟

تو فقط دستمال باش!

دستمال کاغذی دلش شکست،گوشه ای کنار جعبه اش نشست!

گریه کرد و گریه کرد و گریه کرددر تن سپید و نازکش دوید خون درد!

آخرش دستمال کاغذی مچاله شد

مثل تکه ای زباله شد!

او ولی شبیه دیگران نشد

چرک و زشت مثل این و آن نشد

رفت اگرچه توی سطل آشغال؛

پاک بود و عاشق و زلال!

 او با تمام دستمال های کاغذی فرق داشت!

چونکه در دلش خودش ، دانه های اشک کاشت!

گاهي كه دلم

به اندازه ی تمام غروبها مي گيرد

چشمهايم را فراموش مي كنم

اما دريغ كه گريه ، دستان مرا نيزبه تو نمي رساند

من از تراكم سياه ابرها مي ترسم و هيچ كس

مهربانتر از گنجشكهاي كوچك كوچه هاي كودكي ام نيست

و كسي دلهره هاي بزرگ قلب كوچكم را نمي شناسد

و يا كابوسهاي شبانه ام را نمي داند

با اين همه ، نازنين ، اين تمام واقعه نيست

از دل هر كوه كوره راهي مي گذرد

و هر اقيانوس به ساحلي مي رسد

و شبي نيست كه طلوع سپيده اي در پايانش نباشد

از چهار فصل دست كم يكي كه بهار است

من هنــوز تورا دارم

یادت نره که یاد ِ تو همیشه همراه ِ منه!

یادت نره که خواستنت مثل ِ نفس کشیدنه!

یادت نره که آینه از طپش ِ تو روشنه!

یادت نره نبودنت جونم ُ آتیش می زنه!

بغض ِ تو یاس ِ‌پرپره، شب تو چشات شناوره!

دل واسه تو در به دره! یادت نره! یادت نره!

عاشق ِ تو قلندره! از همه دیوونه تره!

ناز ِ تو رو خوب می خره! یادت نره! یادت نره!

یادت نره که خسته ام از این فراموشی ِ بد!

یه حرف ِ تکراری شدم، مثل ِ مدار ِ جز ر ُ مد!

یادت نره ترانه هام دفتر ِ خاطراتمه!

یادت نره بدون ِ تو سقوط ِ من دم به دمه!

بغض ِ تو یاس ِ پرپره، شب تو چشات شناوره!

دل واسه تو در به دره! یادت نره! یادت نره!

عاشق ِ تو قلندره! از همه دیوونه تره!

ناز ِ تو روُ خوب می خره! یادت نره! یادت نره!دوست دارم دوست دارم

تو نگاهت می شه گم شد مثه یه ماهی تو دریا

می شه بال گرفت از عشقت توی آسمون رویا

می شه اسمتو صدا کرد اسم تو جون دوباره اس

حس خوبی داره اسمت مثه یه حس مقدس

می شه با باور قلبت خیلی ساده جون فدا شد

می شه با بهار عشقت پر از عاشقانه ها شد

می شه با تو موند و ساده فصلی از عشق و رقم زد

دست رد می شه با عشقت به سر و سینه ی غم زد

من تو اقیانوس قلبت دنبال خودم می گردم

مونس وجود من باش بی تو آسمون دردم

برای تو می نویسم 

روی موج های اقیانوسی ناآرام خانه داشتم؟؟؟ 

 برای تو که معنای باران را ازناودانها نمی پرسی و هیچگاه با کوهها قهر نمی کنی.

برای تو که پنجره را به خاطر دیدن خورشید دوست داری و به یاسها به خاطراینکه

بوی یاررا دارند احترام می گذاری .

من دررسیدن به تو ازپروانه ها بی پرواترم،پس چرا ازمن می گریزی؟؟؟

چرا برای چشمانم نامه نمی نویسی؟؟؟

چرا دلم را به خانه ات دعوت نمی کنی؟؟؟

من صبح ها قبل ازاینکه آفتاب به کوچه ی ما بیاید،

آن را به پای گنجشکی مهربان می بندم تا به تو برساند.

آیا نامه هایم را می خوانی؟؟؟آیا باورت می شود که من روزی

يه روز عشق و ديوونگي و فوضولي و محبت داشتند با هم قايم موشک بازي مي کردن.تا

نوبت به ديوونگي رسيد ديوونگي همه رو پيدا کرداما هر چي گشت عشق و پيدا

نکرد.فوضولي متوجه شد که عشق پشت بوته گل قرمز قايم شده و ديوونگي رو خبر

کرد.ديوونگي يه خار بزرگ برداشت و توي بوته گل سرخ فرو کرد.صداي فرياد عشق بلند

شدوقتي همه به سراغش رفتن ديدن چشماش کور شده و ديوونگي که خودش رو مقصر

مي دونست تصميم گرفت هميشه عشق رو همراهي کنه و از اون روز به بعد وقتي عشق

به سراغ کسي ميره چون کوره بدي هاي معشوقش رو نمي بينه و ديوونگي هم هميشه در

کنارش مي مونه

همه ی عمر دیر میفهمیم..تو لحظه ها و دقیقه های اخر....وقتی عمر همه

چیز داره تموم میشه. مثل وقت هایی که ...

زندگی تو لحظه های از دست دادن شیرین میشه

یه لحظه افتاب تو هوای سرد غنیمت میشه

خدا تو موقع سختیها تنها پناهت میشه

یه قطره نور توی دریای تاریکی واست همه ی دنیا میشه

یه عزیز وقتی که از دست رفت برات همه کس میشه

پاییز وقتی که تموم شد به نظرت قشنگ و قشنگ تر میشه

نگاه كن پاییز به نفس نفس افتاده

هیچ کس مطمئن نیست که فردا رومی بینه یا نه....

امروز تمام چیزها و ادمهای دور و برت رو خوب ببین...

زندگی خیلی طولانی نیست

اگر کسی واقعا کسی رو دوست داشته باشد بیشتر از اینکه بهت بگه دوستت دارم میگه مواظب خودت باش ...

پس مواظب خودت باش ...

BoOss♥..........♥BoOss♥ ♥BoOss♥.......♥BoOss♥ ♥BoOss♥..♥BoOss♥ ♥BoOss♥♥BoOss* ♥BoOss♥……..♥BoOss♥ ♥BoOss♥............♥BoOss♥ ♥BoOss♥..………♥BoOss♥ ♥BoOss♥………♥BoOss♥ ...♥♥ ......♥BoOss♥ ...........♥BoOss♥ --!!!--BoOss♥..........♥BoOss♥ ♥BoOss

تو یه حراده نیستی که برات بگم عزیزی
با تو بودن چه قشنگه اما بی تو بودن...

بی تو لحظه های امید گم میشن در من میمیرن

بی تو زندگی جاوید دیگه معنایی نداره

تو چشای عاشق من زندگی جاش توی خاکه

بی تو لحظه هاچه فایده واسه من مثل یه شعره

آسمون زندگیمون بی تو آبیه کبوده

واسه گفتن یه بیت شعر اشک من امون نمیده

بی تو زندگی سرابه یه حباب روی آبه

بی تو زنده موندنم چیست؟بی تو شعر خوندنم چیست

بی توشاهد یه مرگم مرگ صحنه های امید

بی تو خونه مثل قبره عزیزم دلم چه تنگه

اینها رو گفتم بدونی بی تو خونه خیلی سرده

جای خالیه تو ای گل هیچ زمان از یاد نمیره

توی این چشمای غمبار همیشه یه دنیا اشکه

عشق اگر با تو بیاید به پرستاری من شب هجران نکند قصد دل آذاری من

روزگاری که روان رونق بازارم بود تو نبودی که بیایی به خریداری من

طبیبا دردسرم کن که من بیمار هجرانم به دارو احتیاجی نیست سخت محتاج دیدارم

نازآن پاک دلانیم که ز کس کینه نداریم یک شهر پر از دشمن و یک دوست نداریم

پشت این پنجرها دل میگیره غم و غصه دل و تو میدونی

وقتی از بخت خودم حرف می زنم چشام اشک بارون میشه تو میدونی

عمریه غم تو دلم زندونیه دل من زندون داره تو میدونی

هر چی بهش میگم تو آزادی دیگه میگه من دوست دارم تو میدونی

میخوام امشب با خودم شکفه کنم شکفه های دلمو تو میدونی

بگم ای خدا چرا بختم سیاست چرا بخت من سیاست تو میدونی

پبجره بسته میشه شب میرسه چشام آروم نداره تو میدونی

اگه امشب بگذره فردا میشه مگه فردا چی میشه تو میدونی

زندگی همیشه با خندهای تو زیباست

با ناز تو زیباست

با مهربانی تو زیباست

با نگاه عاشقانت زیباست

در کنار تو بودن هم زیباست

با یاد تو زنده ام

با خاطرات تو

با وجود تو

با این که از تو دورم

پس همیشه شاد باش

گفتي فراموش کن مرا

 گفتم نرو پر پر ميشم

گفتي ميخوام رها باشم, رها باشم, رها باشم,

گفتم اخه عاشق شدم

گفتي ميخوام تنها باشم

گفتم دلم

گفتي بسوز

گفتي يه عمري باز هنوز

گفتم پس عمرم چي ميشه

گفتي هدر شد شب و روز

واي دلم , واي دلم

گفتم اخه من داغون ميشم

گفتي به من خوش ميگذره

گفتيم بيا چشمام مال تو

گفتي اخه كي مي خره

گفتم منو جنس ميدي

گفتي اره بي قيمتي

گفتم يه روز من كسي بودم با من  نكن بي حرمتي

گفتم صدام ميميره باز

گفتي به درد بسوز و بساز

گفتم حالا كه پير شدم

گفتي كه از تو سير شدم

گفتم تمنا ميكنم

گفتي ميخوام خوردت كنم

گفتم بيا بشكن تنو

گفتي فراموش كن مرا

گفتم تمنا ميكنم

گفتي ميخوام خوردت كنم

گفتم بيا بشكن تنو

گفتي فراموش كن مرا

گفتي فراموش كن مرا

گفتي فراموش كن مرا

اره ....

گفتي فراموش كن مرا

گفتي فراموش كن مرا

بگی نگی این روزها بازهم بد جور دلم تنگ برات

بد جوری تنهام دو باره بی تو با اون رنگ چشات

بگی نگی چند وقته که دل تنگهام زیاد شده

بازهوای تورو دارم بهو نه هام خیلی شده

بخوای نخوای دوست دارم

بیای نه یای منتظرتم

همیشه خسته از روزای برفی

عشقه پریشون شده دو حرفی

گفته بودم اگه دلت گرفته ست

کنج دلم جا واسه دلت هست

شاید دلت خواست و باهات نیومد

یا شایدم دلت باهات نیومد

هرچی که بود بزار که گفته باشم

هرجا که هست دلت منم باهاشم

عشق گزشته از پل دشت پراز گلایلگمشده دو حرفیخسته روز برفی

گفته باشم هنوزم اگه دلت گرفته است

بیا که کنج قلبم جا واسه دلت هست

حالا که تقویمه من زمستوناش زیاده

تو کوچه های سردش همیشه برف و باده

باید بیای ببینم بهاره خنده هاتو

بیا بزار تموم شه روزای برفی باتو

رنگ غم و به شور و شادم زده

دشت پراز گلایل غم زده

دلم می خواد خودت بیای ببینی

نبض من و قلب تو با هم زده

عشق گزشته از پل دشت پراز گلایلگمشده دو حرفیخسته روز برفی

ای سر چشمه محبت

ای عشق واقعی چگونه ستایشت کنم

در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است

چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری است

بگذار نامت را تکرار کنم نام زیبایت دلنشین است

چه داشته ای که این گونه مراطلسم کرده ای

من این گونه نبودم

تو عشق را با من اشنا کردی

تو هوای دلم را با طراوت کردی

زمانی که با تو هستم به اسمان بیکران پروازمی کنم

پس بدان دوستت دارم

ـــــكنفرهست كــه ازپنجره هــا نـــــرم و آهسته مـــرا می خواند

گــــــــــــرمی لــهجه بــارانـی او تا ابـــــــــدتوی دلــــم می مــاند

یـــــكنفر هست كه در پرده شب طــــرح لـبخند سپيدش پيداست

مثل لحظات خــــــوش كودكی ام پر ز عــطر نفس شب بـو هاست

يــكنفرهست كه چون چلچله ها روز و شب شيفته پـــــرواز است

توی چشمش چمنی ازاحساس تـــوی دستش سبدی آواز است

يــــكنفر هست كه يادش هر روز چـــون گـلی توی دلــم می رويد

آســمان ، بـــاد ، كـبوتـر ، بــاران قــــصه اش را به زمين می گويد

يــــــكنفر هســـت كه از راه دراز بــــاز پيوسته مــرا مـــــی خواند

همیشه به خـودم می گوییم تــا ابــد تــوی دلــــــــم میماند

من منتظرت میمانم چون میدانم یک روز

برای همیشه کنارم خواهی بود

با همه قدرت خود این انتظار تلخ را تحمل خواهم کرد

اگر جسم تو مرا مرا جعت نکند قلب و روحت

به سوی من به سوی عشق ابدی و جاودانش باز خواهد گشت 

قلبی که خا طره ها خوشی ها و نگاهها تا ابد در ان مدفون است 

و با هر ضربان خود انها را نیز

به حرکت در می اورد منتظر هستم در هر بهار و تا بستان 

در هر گوشه و کنار انتظار میکشم

تا یه روز برای همیشه کنارم باشی

و یاد عهد ها پیمان ها و شبها به یاده شبهای مهتابی 

در میان قایق ها که صدای ضربان قلبهای ما

با صدای پارو های قایق ران پی در هم 

انتظار میکشم و به انها که به عشق ما حسادت میکنن

میگویم من همیشه منتظرم زیرا روح و جسم او متعلق به من است

من هنوز منتظرم زیرا چشمان او

به جز دیدگان من کسی دیگر را نمی بیند

منتظرم چونکه حتی مرگ هم نمی تواند ما را از هم جدا کند

زیرا همیشه قلبهای ما با خاطرات روزهای

در کنار هم بودن همچنان با یک اهنگ موزون می تپد 

پس بگذار بدون هیچ شرمی بگویم دوستت دارم

عشق از ژرفای خویش اگاه نمی شود جز در لحظه های جدایی .

اگر بغض خود را در لا به لاي نگاه معصومت پنهان ميكنم از غرورم نيست اگر

براي داشتن دستان تو گريه ام را ميدزدم از غرورم نيست اگر براي ادعاي

جمله اي عاشق خجالت ميكشم از غرورم نيست اگر غرورم را در پيشگاه

حضورت تكه تكه، بر زمين مي سايم باز از غرورم نيست اگر خنجر نگاهم

را در غلاف چشمان آرامت به سجده ميبرم براي آن است تا تو بدانی که من ...

پيداست هنوز شقايق نشدي ...

زنداني زندان دقايق نشدي ...

وقتي که مرا از دل خود مي راني ...

يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي ...

زرد است که لبريز حقايق شده است ...

تلخ است که با درد موافق شده است ...

شاعر نشدي وگر نه مي فهميدي ...

پاييز بهاريست که عاشق شده...

پس بگذار  بدون هیچ شرمی بگویم دوستت دارم

عشق از ژرفای خویش اگاه نمی شود جز در لحظه های جدایی . 

 اگر بغض خود را در لا به لاي نگاه معصومت پنهان ميكنم از غرورم نيست اگر

براي داشتن دستان تو گريه ام را ميدزدم از غرورم نيست اگر براي ادعاي

 جمله اي عاشق خجالت ميكشم از غرورم نيست اگر غرورم را در پيشگاه

 حضورت تكه تكه، بر زمين مي سايم باز از غرورم نيست اگر خنجر نگاهم

را در غلاف چشمان آرامت به سجده ميبرم براي آن است تا تو بدانی که من ...

پيداست هنوز شقايق نشدي ...

 

دستانم تشنه ی دستان توست شانه هایت تکیه گاه خستگی هایم با تو می مانم بی آنکه دغدغه های فردا داشته باشم

 

 زیرا می دانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت

 

 

شعري براي تو سکوت عجیبی دارد اینجا دیگر تنها من مانده ام و خیال بودنت، خنده هایت و نوشته هایی که ...

 

 با خود چه کرده ای!؟ با من چه می کنی !؟ دلم برایت تنگ می شود وقتی می خوانمت، وقتی بلند بلند می خوانمت

 

 تنهایی عجیبی است، دیوانه ام می کند گاهی وقتی می دانم دیگر برق چشمانت را توان دیدن نیست ... کاش اینجا

 

 بودی، درست روبروی من! سکوت می کردیم و در آن سکوت می خواندیم همدیگر را! براي كسي كه مثل خون تو رگهامه

هرگز از مرگ نهراسیده ام ، اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر بود

 

 

بر سنگ قبرم بنویسید

خسته بود و اهل زمین نبود

نمازش شکسته بود

بر سنگ قبرم بنویسید

پاک بود چشمانش که همیشه از اشک شسته بود

بر سنگ قبرم بنویسید

این درخت بر هر تبر و تیشه ای دسته بود

بر سنگ قبرم بنویسید

کل عمر پشت دری که باز نمی شد مانده بود

 

خدایا منو اینجوری امتحان نکن خیلی سخته . . . !